Τύπος κρατάει 10 χρόνια το τελευταίο γεύμα που πούλησαν τα McDonald’s στην Ισλανδία: Δεν έχει πάθει τίποτα (pic)

Thursday, 07 November 2019 09:24

Ένας τύπος στην Ισλανδία έχει κρατήσει σε προθήκη το ιστορικό, τελευταίο γεύμα που -του- πούλησαν τα McDonald’s στη χώρα, πριν κλείσουν οριστικά το 2009, και δεν έχει πάθει σχεδόν τίποτα...

Παρά το προ δεκαετίας λουκέτο, που μπήκε και στα τρία καταστήματα, που λειτουργούσαν στην Ισλανδία, υπάρχει ακόμη ένα γεύμα από τα McDonald’s στη χώρα.

Ένα γεύμα, που αντιστέκεται. Και είναι... ολοζώντανο!

Ένας τύπος, λοιπόν, λάτρης των μπέργκερ, αγόρασε το 2009 το τελευταίο cheeseburger, μαζί με πατάτες φυσικά, και αποφάσισε να τα κρατήσει ως κειμήλιο. Ήθελε, ωστόσο, να διαπιστώσει και αν, τελικά, είναι αλήθεια ότι το φαγητό των McDonald’s δεν παθαίνει απολύτως τίποτα. Όσα χρόνια και αν περάσουν, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες...

«Είχα ακούσει ότι τα γεύματα τωνMcDonald’s δεν αποσυντίθεται ποτέ, έτσι ήθελα, απλά, να δω αν είναι αλήθεια ή όχι», τόνισε ο Hjortur Smarason.

Η αμερικανική αλυσίδα φαστ φουντ έκλεισε τα τρία, μοναδικά παραρτήματά της στην Ισλανδία το 2009 εν μέσω οικονομικής κρίσης, η οποία έπληξε τη χώρα, προφανώς, και στο... στομάχι της.

Ο Smarason αγόρασε το γεύμα και το αποθήκευσε, αρχικά, στο γκαράζ του, πριν το δωρίσει στο Εθνικό Μουσείο της Ισλανδίας. Από εκεί, μεταφέρθηκε σε έκθεση ξενοδοχείου(!) και έπειτα, στο σημερινό του «σπίτι», σε γυάλινη θήκη, στο hostel του Sigurdur Gylfason.

Όπως μπορείτε να δείτε, λοιπόν, το μπέργκερ και οι πατάτες σχεδόν δεν έχουν πάθει απολύτως τίποτα. Ή, έστω, αποσυντίθεται τόσο αργά, που δεν φαίνεται καν.

«Άνθρωποι από ολόκληρο τον κόσμο έρχονται εδώ, μόνο και μόνο για να... επισκεφτούν το μπέργκερ», δήλωσε ο Sigurdur, ο οποίος ισχυρίζεται ότι το stream που έχει ανεβάσει λαμβάνει καθημερινά 400.000 «χτυπήματα»!

Το 2013, τα McDonald’s ανακοίνωσαν ότι, παρά τις φήμες για το αντίθετο, τα μπιφτέκια της δεν είναι «αήττητα» και «στο σωστό περιβάλλον, τα μπιφτέκια μας, όπως και τα περισσότερα άλλα τρόφιμα, μπορούσαν να αποσυντεθούν».

Δέκα χρόνια, ρε παιδιά...